هُن تاں اےتھوں وی
جانا هی بندا هَے مےرا۔
پتا نهیں هَے مَےنُوں کِس مںجِل دی تلاس
مَےں اُه ےاتری هاں جِس نُوں
پڑاواں ‘تے وی چَےن نهیں۔
جدوں مَےں راهاں اُپر نهیں تُردا
تاں راه مےرے اُپروں تُرن لّگدے نے۔
نیلیآں جھیلاں دے کںڈھے بهِ
چِّٹے هںساں دی اُڈیک کرنی
مےری هونی نهیں۔
مےرے هِّسے تاں آاُںدی هَے
کدے کداایں گںدھلے پانی دی گھُّٹ
جاں رُںڈ مُںڈ رُّکھاں دی چھاں
ِاس ٹُّٹے بھّجے سمےں وِّچ
سابت منُّکھ بن کے جین دی جِّد
آپ سهےڑِآ دُکھاںت هَے مےرے لای۔
مَےں ِانھاں رےت رلے رِستِآں ’چوں
اچھوه تے پوِّتر کھُسی دی بھال کردا
نجراں گُآای جا رِهاں۔
مےری اُمر ورھِآں ‘چ نهیں
جِسم ‘چوں کِردی مِّٹی نال
مِنی جاںدی هَے۔
اےس توں پهِلاں کِ دھُںدلی هو جااے اّکھاں دی لوا
کِر جااے جِسم دی ساری دی ساری مِّٹی
کر دےوے ناںه گںدھلا پانی بُّلھاں نُوں لّگن توں
پھَےل جاوے رگاں ‘چ هڑھ دے هُںمس جِهی اُداسی
ڈِّگ پوے رُوه اُتے گِّلی سُآه واںگ
آتمگھاتی چھِناں دا کالا رَوںا
مےرا اےتھوں تُرنا هی بندا هَے۔
