کی بولاں تے کی نا بولاں مَےں
کِںج بھےت دِلے دا کھولھاں مَےں
کِس اّگے دُکھڑا پھولاں مَےں
لَے آںدا نّک وِچ ساه میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
اسیں گھِر گاے کالیآں لهِراں وِچ
جھّکھڑاں وِچ, کالیآں کهِراں وِچ
نا آر کِتے, نا پار کِتے
سانُوں دِسدا نا کوای راه میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
اےتھے پںچھی چهِک نا سکدے نے
پھُّل-بُوٹے ٹهِک نا سکدے نے
اےتھے پهِرا چںدری پّتجھڑ دا
اےتھے بُلبُل سکے نا گا میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
ِاه نگری جم-جںداراں دی
ماسُوم, بےدوشے-ماراں دی
اےتھے رات نُوں رات نا کهِ سکیاے
نا کر سکیاے اسیں 'هاه' میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
اےتھے آکھن, دین کبُول کرو
نهیں چھُریآں هےٹھاں سیس دھرو
نِت هُکم چُگّتے چاڑھ رهے
اسیں کر نهیں سکدے ناںه میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
مےرے دِل وِچ اُٹھدی هُوک جِهی
ِاک چیک جِهی, ِاک کُوک جِهی
کدے اُّٹھ پَےںدی, کدے دب جاںدی
پر کّڈھ نا سکدی ساه میآں-
اےتھے بولن دی نهیں جا میآں ۔
