کِنّی واری گامے وّلے تّک کے تے سوچنا واں,
هاسے تے کھےڑے اُهدے کِهڑے کھُوه پَے گاے ۔
کِهڑی جُوه رهِ گاے ۔
ِاه سدا پھُّل هار کھِڑِآ ای رهِںدا سی ۔
هّس هّس ڈھِّڈیں پیڑاں پَےںدیآں ۔
ِاه جِتھے جھّٹ بهِںدا سی ۔
مهِفلاں دی جان سی ۔
سّجناں دا مان سی ۔
گّلاں ِاںجھ کردا سی, ٹھںڈ پا دےںدا سی ۔
دوستاں دے ساهیں ساه لَےںدا سی ۔
اّج اُهنُوں تّک کے تے دِل کںب جاںدا اے ۔
دِناں وِچ گاما تے پچھانِآں نا جاںدا اے ۔
هّسنے نُوں اّج وی اُه مِل کے تے هّسدَے ۔
اّج پر هاسا اُهدا آپے پِآ دّسدَے ۔
ِاه کِسے جھوےں هواے پھُّل والا هاسا اے ۔
اّکھاں جِهناں وِچ کدے زِںدگی دی جان سی ۔
چمک جِهی چمک سی ! تے مستیآں دی کان سی ۔
هُن اُه اُجاڑ نے ویران بیآبان نے ۔
اّکھاں کِ هںجھُو بنیآں سّدھراں دے کوای گورستان نے ۔
اّج دیآں چِںتا بکھےڑِآں نے سںگھی نهُں دِّتا اے ۔
کّلھ دِآں فِکراں نے
هاسِآں دا لهُو پی لِتا اے ۔
نبزاں 'چ رّت دی اُه پهِلی جهی ٹور نهیں ۔
رںگ دے گُلابی دی ٹور جهی ٹور نهیں ۔
وختاں نے اُهنُوں اّج جُوڑ پا لاے نے ۔
ِاکو واری سِر اُّتے بھار آ پاے نے ۔
گاما هُن گاما نهیں, هُن مزدُور اے ۔
هُن اُه وِهلڑاں دی نگری توں دُور اے ۔
ٹوکریآں ڈھوياں هاسے آپ مُّک جاںدے نے ۔
کںڈ تے پلانے آ کے ٹیٹنے بھُلاںدے نے ۔
ِاهو ِاک نهیں, اےس ورگے هزاراں نے ۔
کّٹدے پَے بُّتیآں تے کِدھرے وگاراں نے ۔
سوچناں واں زِںدگی دی ِاه کوای شان نهیں ۔
کںم پِّچھوں وِهل مںگے, کِهڑی بھلا جان نهیں ۔
کںم کولوں دُنیآ تے کوای نهیں نّسدا ۔
کںماں دے سهارے سارا جّگ پِآ وسدا ۔
کںم اُه کںم نهیں جو رّت وی سُکا دےوے ۔
کںم کرن والِآں دا دھںدا ای مُکا دےوے ۔
اّک کںم کںم نهیں اّج کںم غم اے ۔
جیهدا کںم غم اُهنُوں هور کِهڑا کںم اے ?
آکھدے نے وےلا اُه وی ِاک دِن آاُنا اےں ۔
کںم دا نا مُّل کِسے غم جدوں پااُنا اےں ۔
هر وےلے جدوں کِسے بیڑِآ نا رهِنا اےں ۔
کِسے وےلے سُکھ دا وی ساه لَےن بهِنا اےں ۔
ڈھِّڈاں دے جدوں اےنے وخت نا هونگے ۔
زِںدگی دے مَےلے پّلے جدوں لوک دھونگے ۔
جدوں اےتھے نِّت نوےں جوترے نا رهِنگے ۔
هالیآں دے ڈھّگے جدوں دھُکھ کّڈھ لَےنگے ۔
مهِفلاں دا هونا اُدوں گامِآں شِںگار اے ۔
اّج اُه وِچارا بھاوےں جانوں اوازار اے ۔
