گامے دی تور لٹکںدڑی نال کھےلھدے
پاپ تے پُنّ بٹکاں دے واںگُوں-
گامے دے نال تُردے پھکیر پںجاب دے,
دھرت سُوپھیآں دے پِآلے دے واںگ اُچھلدی,
جھّگو جھّگ ارس دیآں اّکھاں,
بس ! گاما مُسکرا دےوے
چڑھے درِآواں نُوں تّک کے۔
گامے دے هّتھ مِهر وِچ پھَےلدے
جِمیں-اسمان نُوں چَےن مِلدی—
گامے دی نجر اُّڈے
کاپھر دی کھُدی دے واںگُوں-
گاما مُسکراںدا
آپنے بال دے واںگُوں-
گاما کھےڈدا آوے نادان دے واںگُوں,
‘اَےلی اَےلی’ دا گجب ڈھااُںدا
اسمان دے واںگُوں۔
سُورج دی واٹ تھّکی چرکھ تے,
گامے دی اّکھ وِچ گهِر چڑھدی اّگ دی,
جو ےُگاں دے هارے مُساپھراں نُوں ڈوب دےوے
کِسے لال تںبُو دی کَےد وِچ—
جِسم دی دھُّپ وِچ
گامے نے مَوت دے باج نُوں بنّھِآ
تے بے-بس کیتا هُکم جّلاد دا۔
کوای گھمسان
کال دیآں رگاں توں تِلھکدا
اُّڈدا هی اُّڈدا, ن ٹھهِردا جِسم تے-
سمسیراں دی دھار تے
گامے نے بنّھِآ بھگتاں دے وِرد نُوں—
سینے تے باجی پَےںدی
بےکھُدیآں وِچ ڈُّبے اسمان دی۔
دھُّپ پھُّٹدی گامے دے جِسم چوں۔
اّگ دی سُولی تے ٹںگیآں سرِسٹیآں,
گامے دے جِسم دا جسن هُںدا
بے-رهِم سُورج نجارِآں دا کھُون کردے,
بھر رهے کهِر نال
گامے دی سان دا پِآلا۔
‘انلهّک’ منسُور دا
گا رِها گامے دی اّکھ وِچ-
جرا وی ِاسدی سار ن اَےپر
پںجاب دے ِاس سوهنے دروےس نُوں—
اَوسدا کھُون تاں گاںودا گاںودا
‘انلهّک’ لِکھ آوے سُولیآں اُّتے۔
اسمان ڈُّبدا گامے دے جِسم وِچ !
دروےس هَےران هَے :
“کِاُں نسدیآں مےرے پَےراں دے هےٹھاں
تارِآں دیآں مِسالاں انےکاں !
کِاُں نبیآں دا نُور نُور
مّتھے نُوں دھاںودا !
کِاُں دهِلکے کوای چیج نسدی هِّک ول,
تے بِّجلیآں دے واںگ چھُّٹدے باج نے!!”
