گّڈی ٹُر گای پردےساں نُوں مار کے لںمی کُوک ۔
ٹےشن اُّتے هَوکے بھردی رهِ گای جِںد ملُوک ۔
فجراں تیکر اُنھاں گھراں دے پّلے کُّجھ نهیں رهِںدا,
جِنھاں گھراں دے راکھے راتیں سُّتے رهِںدے گھُوک ۔
تُوں موڈھے تے لال هنھےری اَےوےں چُّکی آوےں,
دِل دیوے لای بهُت سی مِّترا تےری ِاّکو پھُوک ۔
ِاه دھرتی وی جنّت واںگُوں سُّکھاں دا گھر هُںدی,
جے کر تکڑا چںگا کردا ماڑے نال سلُوک ۔
آپو-دھاپ دے هّتھوں مُّکدا جاوے بھاای چارا,
پِآر هوےلی نفرت والی اّگ نے دِّتی پھُوک ۔
وِچھڑن وےلے ِاک دُوجے نُوں بڑے دِلاسے دِّتے,
پھےر وی جھاکی اّکھاں وِچوں, دِل چوں اُٹھدی هُوک ۔
