غَےراں دے نال ساںجھ-بھِآلی کی کریاے ۔
ِاک دو گھڑیآں دی خُشهالی کی کریاے ۔
میںه دے بدلے اّگ وری اسماناں توں,
گُلزاراں دے راکھے مالی کی کریاے ۔
تےرے ناں توں آپنی زِںدڑی وار دِّتی,
هور اَے پِآر نگر دے والی کی کریاے ۔
سبھ نے آخر مَوت دا زاِاکا چّکھنا اے,
دھن کی کردا, رُتبے آلی, کی کریاے ۔
ارماناں دے پھُّل تے دِل وِچ مهِکے نا,
هر سُو ساون دی هرِآلی کی کریاے ۔
غم نے دِل وِچ دیپک راگ الاپے سن,
بّدلی دی جھولی سی خالی کی کریاے ۔
زهِر زمینوں اُّگے تھاویں فسلاں دے,
'آهُو' پھڑ کے هل پںجالی کی کریاے ۔
