گلیآں کّچھاں کُوچے گاهواں دِلبر تےریآں جھاتاں نُوں
بَےٹھ بنےرے دیوے بالاں چَےن دِنے نا راتاں نُوں۔
گانی, چھّلا, کوکے, جھاںجر دِل دے بُوهے اںدر نے
دّس بھلا مَےں کِںجھ چھُپاواں هِجر دیآں سَوگاتاں نُوں۔
نںگِآں نا کر, بھوںِا دبا دے, بی نُوں ڈھّک کے رّکھیدا
مِّٹی مِل ِاس پُںگر پَےنا آاُںدیآں برساتاں نُوں۔
کُوںج ترھاں هويا پردےسی مُڑ وتنیں نا آيا اُه
پریتاں دے ونجارے ترسن اّج تّک مِّٹھیآں باتاں نُوں۔
چھوڑ جُگالی بیتے کلھ دی اّج دی لوری گايا کر
ڈور سمےں دی هّتھ وِّچ تےرے تُنکے لا هالاتاں نُوں۔
پُوںجیواد دے مےلے رمِآ رُوهوں بھُّکھا سکھنا هَے
پریت وِهُونے کھاک منااُنا باجے بَےںڈ باراتاں نُوں۔
میںه ورھے گجلاں دا رّبا سُکھنوراں دی رُوه بھِّجے
کاوِ اُڈاری بھرن اکاسیں لَے کے کلم دواتاں نُوں۔
چمگِّدڑاں دی بستی اںدر اُلٹے لٹکے رهِنا هَے
وهِںدا جا وهِںدے درِآویں چھِّکے ٹںگ ججباتاں نُوں۔
سِںگوں پھڑ کے بَےل جُآنی کَون بھلا روکے ‘اُّپل’
کَون چھُپاوے چِهرے اُّگے دھَولی دے نوجاتاں نُوں۔
