گّل کریاے نویں کِس ترھاں دوستو,
ِاه سدی وی گای هر سدی واںگراں۔
کوای بن کے کھُدا کهِر ڈھاهُںدا رِها,
کوای سهِںدا رِها – آدمی واںگراں ?
کھُد نُوں کھُد نال هی جرب دےںدے رهے,
کھُد نُوں کھُد نال تکسیم کردے رهے,
ساڈا هاسل تےری ِاںتجاری رِها,
ساڈا اّج وی گِآ کّلھ هی واںگراں ۔
هااے ! اَوڑاں دی لںبی لگاتارگی,
هااے ! ماےُوس پھسلاں دی بےچارگی,
ساڈے کھےتاں 'چ لارے هی ورھدے رهے,
پھِر سهی, مُڑ کدی, پھِر سهی واںگراں۔
جِهڑے وستر اساں نے نا چاهے کدے,
جِهڑے وستر اساں نا سلاهے کدے,
اَوهی وستر کبُولے اساں اںت نُوں,
وکت دی بےهےا بےبسی واںگراں۔
جِهڑی مهِپھل 'چ هوا سی لُّٹی گای,
جِهڑی مهِپھل 'چ سَےتان هاوی رِها,
اَوس مهِپھل 'چ هاجر ساں مَےں وی کِتے,
تےرے چِهرے دی سرمِںدگی واںگراں ۔
تےرے 'کےسی نُوں کی هو گِآ هَے بھلا,
چُّپ چُّپ هَے هنےری گُپھا دی ترھاں,
اّج کلھ اَوه کِسے نُوں وی مِلدا نهیں,
جے مِلے تاں مِلے اجنبی واںگراں ۔
