کّلھ تک مَےں اُهدا آپ گواه سی
اّج توں ِاه مےرا گیت گواه هَے
ڈُوںگھی پیڑ تے سںگھنی چُّپ دا
اُه ِاک بھر وهِںدا درِآ هَے
اُهدے پِںڈے 'چوں کاهی تے
رےتے دی خُشبُو آاُںدی هَے
اُهدے پّتناں ورگے نَےناں دے وِچ
هردم دھُںد رهِںدی هَے
اُهدی 'واز ملاهاں ورگی
سُن کے دےه کںڈِآ جاںدی هَے
اُهدے هوٹھاں تے کای واری
بےلے ورگی چُّپ چھاںدی هَے
تے اُس چُّپ 'چوں لںگھن لّگِآں
دِل دی دھڑکن رُک جاںدی هَے
پِچھلے پَےریں مُڑ آاُںدی هَے
ِاه ِاک بڑے چِراں دی گّل هَے
جدوں اُهدے ساُلے پانی وِچ
ِاک کوای مچھلی سی رهِںدی
اجے اُهدے پانی دی اُمرا
مساں اُهدے گل گل سی آاُںدی
اُه مچھلی اُهدے پانی دے وِچ
سُپنے گھول کے اّگ مچااُںدی
سِّپیآں گھوگے چُںمدی رهِںدی
تے رےت دے گھر وِچ رهِںدی
پر ِاک دِن اُه چںچل مچھلی
کِسے بے-درد مچھےرے پھڑ لای
تے درِآ دی کِسمت سڑ گای
اُس دِن مگروں اُس درِآ دا
پانی بڑا اُداس هو گِآ
گل گل پانی دی اُمرے هی
اُه درِآ بے-آس هو گِآ
هُن جد رات-براتے تارے
درِآ تے مُوںه دھوون آاُںدے
اُه اُهدی چُّپ کولوں ڈردے
پانی دے وِچ پَےر نا پااُںدے
تے کںڈھے 'تے هی بهِ رهِںدے
تے اُه تکدے کِ مّچھیآں دے
نکش اُهدے توں سهِم نے کھاںدے
تے درِآ دے اُّجڑے نَےناں
دے وِچ اّگ دے هںجھُو آاُںدے
آخِر جد درِآ دی اُمرا
سِر سِر پانی دے وِچ ڈُّبی
مّچھیآں دی تد بےپرواهی
اُهنُوں چھِلتر واکن چُّبھی
تے اُهدے کُولے پِںڈے اُّتے
گُوهڑی هری مزُولی اُّگی
تے اُهدی ِاک آںدر سُّجی
هُن جد بدکِسمت درِآ نُوں
گل گل پانی ےاد آاُںدا هَے
اُسنُوں اُس موای مچھلی دا
وِچوں وِچ ِاک غم کھاںدا هَے
آپنی هی مِّٹی نُوں آپ
رات براتے ڈھاه لاںدا هَے
آپنے هی نَےناں دے کُولے
سُپنے روڑھ کے لَے جاںدا هَے
هُن لوکی اُس درِآ نُوں
ِاک خُونی درِآ نے کهِںدے
هُن اُهدے وِچ مّچھیآں دی تھاں
بھُّکھے مگرمّچھ نے رهِںدے
پِںڈ دے لوکی اُس درِآ 'تے
جانو وی هُن خَوف نے کھاںدے
پر اّج توں اُهدے نِرمل جل لای
مےرے گیت گواهی پاںدے ۔
