غزلاں لِکھیاے نزماں لِکھیاے راگ رںگ سُرتال ۔
جیهنُوں آپنا ےار بناایاے کریاے مالا مال ۔
چنّ دے اُّتے نّچ-نّچ آپنا کر لِآ مںدا هال,
رات مُکالی تاایں پھِر وی پَےںدا نهیں جے هال ۔
چےتر رُّت جد باغاں اںدر پاای آن دھمال,
نّچدی-نّچدی کلی وی هوای پھِر هالوں بےهال ۔
اُّڈ گِآ تے هّتھ نهیں آاُںدا اُه مِّٹی دا ڈھےر,
لا کوای مںتر چارا سازا ِاهنُوں لَے سںبھال ۔
کّلھ اجے سی تےری مےری بدنامی دا شور,
ِاںج لگدا اے اُهنُوں جیوےں بیتے سدیآں سال ۔
اںگ نکھےڑِآں لهِن کدے نا پِچھلا کرے دھِآن,
مِلے جے کِدھرے کهیں 'خِآلا' لّگیآں تاایں پال ۔
