غَےن-غُسا کےها اساں آجِزاں تے,
ِانھاں کھےڑِآں تے کےهی تںگ آاے ۔
هوای شکر پھاهی ِانھاں کھےڑِآں نُوں,
بس زُلف کِاُں گاهل تھوں تںگ آاے ۔
زالِم کھت هَے تِلک مّتھے دا,
کھُن غریباں دے رںگ آاے ۔
هِکے گھڑی سانُوں هِکے کھُوه گھّتے,
هِکے بوڑ سانُوں وِچ رںگ آاے ۔
هَےدر زُلف دا اساں نے کی کیتا,
راه جاںدِآں جو سانُوں ڈںگ آاے ۔۱۹۔
