گھر سدیآں لای سمجھِآ
جو کدے بسےرا سن
اگلے مالکاں دیآں تکدیراں بن گاے هن
جِهناں نے اُسارے سن
اُهناں دے اںگُوٹھِآں دے نِشان باکی نے
پاے نے دےکھن نُوں
بھوِّکھ دے سِرناوےں لِکھن نُوں
بُّڈھیآں باریآں بُوهے بن گاے هن گھر
فرےماں 'چ جڑیآں تسویراں رهِ گاے هن
کبراں دی پرکرما کر رهے سُورج نے گھر
کھاباں نُوں لّگے جالے هن گھر
ےاداں تے مُراداں 'چ جام هوایآں بِردھ اُمیداں هن
پّلے 'چ رهِ گاے چاواں نُوں وار وار
روااُن والے پُرانے ےار هن گھر
جیون راه نُوں لّگی سِاُںک کهِ لاَو
میںهاں ماری کنک دی
جاں آکھری مهِک ورگے هو سکدے نے گھر
هُن اُهناں نُوں چےتِآں 'چ وسا کے
دراں 'تے تےل چُآ آاُنا اتیت دی نِںدا هَے
ورتمان نال دگا هَے
کھمکھاه دیواراں تھّلے سِر دےن دا ناٹک هَے
گھر تںگیآں تُرشیآں 'چوں
لںگھن والے اںگِآراں دے ڈھےر هن
انّ بالن دے وّڈے وّڈے سٹور هن گھر
سِمٹے هواے چاا نے پُرانے
جے گھراں توں سُورج چڑھدے
تاں اُپنِشداں نے پنِّآں دے سینے نهیں سن کھولنے
اَوپریآں اُڈیکاں 'چ بَےٹھن والے نے ِاه بُّت
اُدھاریآں رَوشنیآں تے جِاُون والے نے ِاه رَوشندان
کِنّے کُ سجاایاے ِاهناں دے گیت
ِاهناں دے بنےرِآں 'تے بَےٹھے گولے کبُوتراں نُوں
کِنّیآں کُ کریاے ارداساں
کِنّی کُ دُور لَے کے جانگے ِاه انپهیاے گّڈے
بےارتھ نے ِاهناں دے چرناں 'چ هںجھُو کےرنے
ِاهناں دے کھُوںجھِآں 'چوں دادی دیآں جھِڑکاں لّبھنیآں
کِنّا کُ هُن آکھے لگدے رهیاے
ِاهناں بےجان کھںڈراتاں دے
جیون 'چوں گُآچیآں باتاں دے
کِتے ےاداں دی پای چھُه نهیں دِسدی
اںمڑی دادی لوا نهیں دِسدی
کی سُناایاے دیواراں نُوں رات 'چ
اّبھڑواهے اُّٹھیآں چیساں نُوں
بےوّس بَےٹھے هن گھر
ِاهناں نال رِشتے رّکھ کے
اُمراں نهیں لّگنیآں
کّد وی نهیں هونے وّڈے
چُّپ رهِن ديو ِاهناں نُوں کھڑے جاں سُّتے
کُڑیآں زنانیآں دیآں ترِںجھناں دے پرچھاوےں هن گھر
نِںدا بدکھوهیآں دے بول هن اُّجڑے گھر
مںزِلاں دیآں پَےڑاں 'چ کںڈے روڑے نے گھر
باپ دادے دیآں جھِڑکاں دبکے نے ِاه بُوهے
بچپن دے نا پُورے هواے سُپنے نے ِاه گھر
راںجھن نُوں نا مِلن جان دےن والے بںد دروازے نے
ِاّٹاں سیمِںٹ 'چ لپےٹے تَوخلے نے گھر
کُڑیآں بّچِآں دے آخری نِرآسرے نے
بےنِّگھ اَوور کوٹ رجاایآں بن بَےٹھے نے ِاه گھر
لوکو ِاهناں نُوں ےاداں 'چوں جھاڑ ديو تاں چںگا
ِاهناں دا سهِکدا ِاتِهاس ساڑ ديو تاں چںگا
گھراں دا ِاک ِاک ورکا پاڑ ديو تاں چںگا
چےتنا سںگ سُورج رِشماں کاڑھ ديو تاں چںگا
