گھر گھر پِںجرے
گھر گھر جےلاں
بُوهِآں دیآں نزراں
هر وےلے اُهناں 'تے
ارش 'تے پّب رّکھن تاں کد
چنّ نُوں چھُهن تاں کِهڑے پهِر
اُمراں دے گیت گااُن تاں کِّتھے
ریجھاں سُّکنے پااُن تاں کِّتھے
کِّتھے لکون هاسے تے سںگاں
کِهڑی دھرت اُهناں دی
ریجھاں نے چُنّی لڑ بنّھیآں
چَےن لَےن نا وںگاں
پِآر کرن تاں کِهنُوں
ِاشک کرن تاں کِّتھے
جیبھیں جِںدرے
پراں نُوں پِںجرے
اُه چاهُن کِسے سِتارے دی
پلک بن فرکنا
مهِفل 'چ وار وار کِسے دی
نزر دی ترنّم چھےڑنا
اںدریں بن نا سِسکنا
کُآری تڑپن مر جاوے
تاں کای پِںڈ سراپے جاںدے هن
سّدھر هِّک 'چ وِلکدی رهِ جاوے
تاں سدیآں دی پِّٹھ تے زخم رهِ جاںدے هن
کِّکلی دی رُّتے
پروازاں نهیں فڑیدیآں
مُهّبت دی گلی نمازاں نهیں پڑھیدیآں
اُڈدیآں بّدلیآں دے کھںبھ نهیں کھوهیدے
روںدے جےهے جھناں دے پنّے نهی چھوهیدے
ِاشک تاں هر تھاں اںبر ساںجھے
رُّکھ رُّکھاں 'چ گااُںدے راںجھے
اُّڈن دی اُمرا روک نا اڑیاے
دِل دی پَوڑی اسمانیں چڑھیاے
تھّل تھّل بّدل تارے پڑھیاے
ڈُّلھن سُگںدھیآں دّس هور کی کریاے
کی کںم ِاه پھُّل گُلابی
نّکو نّک شباب اُنھابی
رّکھ لَےن دے چنّ ساهاں دے وِچ
اُّڈدیآں جاںدیآں باهاں دے وِچ
چُّپ جےهے وگدے راهاں دے وِچ
چِروں پِآسیآں آهاں دے وِچ
