گھر سن
گھراں نُوں دَوڑدے سن سُورج
سارا سارا دِن تھّک ٹُّٹ کے
بھُّکھ لّگدی سی بُوهِآں دی
موه جاگدے سن دراں دے
اَوهی گھر
جِس دِن دے مکان بن گاے هن
کِسے دی وی رُوه نهیں کردی گھراں نُوں پرتن لای
مکاناں 'چ کِهڑا جاںدا هَے اّجکلھ
کِهڑا لااُںدا هَے نےه
بِن تسویراں دیواراں نال
جِهناں بوٹاں لای آلھنے اُسارے
سارے هی پھُّٹدِآں پراں دے سهارے
دھرت اکاشاں نُوں الوِدا کهِ اُّڈ گاے
گھر مکان بن گاے سن اَودن
کھےتاں 'چ کھڑھیآں پھسلاں سِسکیآں سن اَوس دِن
ِاںج پِںڈ پِںڈ هويا
شهِراں دیآں گلیآں وی سُنّیآں هوایآں
چھّتاں چوایآں سن هںجھُوآں نال ساری ساری رات
اںبر اُّچے هو گاے
ڈِاُڑیآں 'چ اُڈیکاں جُڑ جُڑ
اُڈیکن لّگیآں کھت
جاں پھوناں دے روگ لّگے
اسیساں کّتن لّگیآ
آپنے راه آپ سُنّے کر
بھُّکھاں دیآں چیساں جاگیآں
تارِآں دے سهارے ٹُّٹے
راتاں نُوں اُنیںدریآں اّکھاں دے سراپ لّگے
پھوناں دیآں اوازاں نال ٹُّک پّکن لّگے
کدے کدے رون تے هّسن لّگے
تھّکے ٹُّٹے آاے دِن
بھُّکھ نال اںدر وڑ وڑ هںجھُوآں نال
سرھانے بھيون لّگے
ےاراں نُوں نا دّسدے
ماںواں دیآں ریجھاں والے گیت سُر
کںدھاں نا پُّچھدیآں
کِ کی کھا کے سُّتا سی اّدھی راتے
پِںڈیں ماواں دے هَول اُّٹھدے
باپُو نُوں نا کُجھ دّسدیآں
کِاُں کُّکھاں هن روںدیآں
کِاُں هّتھی تور چںد کںدھاں چوںدیآں
ِاه سبھ کُّجھ
ساڈے سمِآں نال هويا
کُجھ تاں سُورج کبریں ٹُر گاے
نال هی ٹُر گایآں ماواں
رهِ گاے سن جو تارے گِندے
وےچ کے آ گاے تھاواں
هّتھاں 'چ کھِڈااے چاواں دے
اںبر مےچدے نا رهے
لوا نا مےچدی رهی چنّ سُورجاں دی
سڑک 'تے پھِردے سن دو جهان
پِںڈیں شهِریں بچے رهِ گاے
جِںدرے لا آ گاے گھر بنے مکان
مکاناں چ کِّتھے آاُںدی هَے نیںد
هِّک نال بِنا چنّ لا کے
کھبرے کِںج سَوں جاںدیآں نے رُّتاں
کوای تاں دّسے?
هّتھاں 'چ نانک شبد رهِ گِآ هَے بچِآ
جاں شبد بدلدا هَے اُداس پلاں 'چ
دھرت سُورج نُوں چھّڈ کے چلا گِآ هَے
کوای گُرُو دُآرے اّکھاں دا دھرُو تارا
اجے آيا نهیں لَےن
نا هی اُهناں دی اُڈیک 'چ
هُن کوای گھر بَےٹھا هَے
گھراں نُوں مکان بنا لِآ هَے
آپنے هّتھیں لکیراں نے
مّتھِآں 'چ بچیآں مردیآں تکدیراں نے
گھراں نُوں اُجاڑدِآں فکیراں نے
اےڈے اےڈے وّڈے شاه دِل امیراں نے
سینِآں نُوں آپ هی جھریٹدِآں کریراں نے
