گھولن وِّساں لوکی شهِراں, باراں دے
سّپاں جِهے کِردار نے ِاتھے ےاراں دے
هُن تے ِاس بستی دا رّب ای راکھا اے
نیتاں دے وِچ کھوٹ نے پهِرےداراں دے
جاون والے نِںدر نال ای لَے گاے نے
اکھیآں وِچ جگراتے نے دِلداراں دے
کِنّیآں سُّچیآں چُنّیآں پَےریں رُلیآں نے
شملے مُڑ وی اُّچے نے سرداراں دے
وَےر وِرودھ تے نفرت اّتاں چاایآں نے
کد آونگے خبرے مَوسم پِآراں دے
بےفَےزاں 'چوں کی لّبھدے اَو آزم جی
اّکاں تے نایں لگدے پھُّل اناراں دے
