بںدِآ اَو هُلڑ چھا گِآ۔
نےکی دا مُوںه کُملا گِآ۔
ِامان کھُریآں چا گِآ۔
اّج دھرم وی گھبرا گِآ۔
تے شرم هَے پر لا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
هِںدُو دی بودی کٹ گای۔
مُسلِم چوں گَےرت هٹ گای۔
سِّکھاں ‘چ سِّکھی گھٹ گای۔
لجِآ دی چادر پھٹ گای۔
هَے پاپ سارے چھاا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
شِکاری نے بُنِآ جال هَے۔
تِآگی دی پُّٹھی چال هَے۔
سادھُو وی مّکر مال هَے۔
گرهِستھی دا مںدا هال هَے۔
هر ِاّک دا دِل بھرما گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
اُلٹا زمانا هو گِآ۔
آپنا بےگانا هو گِآ۔
دانا دیوانا هو گِآ۔
آدم زنانا هو گِآ۔
تیویں نُوں پھَےشن کھا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
گِآنی دا اُلٹا گِآن هَے۔
دھِآنی دا کِدھرے دھِآن هَے۔
امیراں دی پَےسا جان هَے۔
گریباں نُوں ِاه ارمان هَے۔
کوای تیر سینے لا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
بھاایآں ‘چوں اُڈِآ پِآر هَے۔
مِّتر وی مِّتر مار هَے۔
نا دردی نا کوای نا ےار هَے۔
متلب دی دُنیآدار هَے۔
هر ِاّک نُوں لالچ کھا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
وّڈے نُوں نِّکا چھل رِها۔
نِّکے نُوں وّڈا دل رِها۔
لاه ِاّک دُوجے دی کھل رِها۔
هر کوای چالاں چل رِها۔
داا جِس دا لّگا لا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
شںکر ورن اَولاد هَے۔
ماں پيو دا پُّت اُستاد هَے۔
جیون دا نا کوای سواد هَے۔
بس زِںدگی برباد هَے۔
تک تک کے دِل گھبرا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
چںگے دی ِاّزت وی نهیں۔
مںدے دی زِّلت وی نهیں۔
روزی دی برکت وی نهیں۔
کِدھرے مُهّبت وی نهیں۔
هَے وکت اَےسا آ گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
دھرمی دی کِدھرے جَے نهیں۔
پاپی دی هُںدی کھهِ نهیں۔
لّجِآ کِسے وِّچ هَے نهیں۔
کوای شاتی ناں دی شَےا نهیں۔
سّجن وی دِل تڑپا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
نا جھُوٹھ دا کوای پاپ هَے۔
نا سّچ دا پرتاپ هَے۔
پَےسے دا سارا جاپ هَے۔
پَےسا هی ماای باپ هَے۔
“تُوپھان” سارے چھاا گِآ۔
هُن گھور کلےُگ آ گِآ۔۔
