همد کھُداوںد کھالِک نُوں,
کُن تھیں کیتا آلم چا ۔
جو کنزن سی مخفی آها,
ِاشکوں زاهِر هويا آ ۔
هُسن نسیب ناز ازل نے,
نِآز لای گل ِاشکے پا ۔
آشِک دے دِل کےها اںدےشا,
دِّتا دےںه تے راتیں لا ۔
جری ملامت کرے ن توبا,
مُوںه تھیں بولے ناهیں ها ۔
هَےدر آکھ سُناواں زرا
واری کنّ رّکھیں مَےں دا ۔۱۔
