وےلا مجوهاجرا, تھوڑھا-تھوڑھا ساجرا
تلیآں 'تے لايا گُنّھ مهِںدی ‘چ مهاںورا۔
مشر-منُّکھ کوای, سُّک گِآ رُّکھ کوای
سِّٹِآں دی کُّکھ وِّچوں, مُّک گِآ باجرا۔
اُںگھل جِهی اّکھ ‘چ, پِآزی جِهی نیم سی
هُسناں دے جبھے ‘چ, کی سُورجاں دی کیم سی
مانمّتی, اّچخوری رهِںدی ٹھّمخَول کردی
اںتڑی دی تار دا, درد هالے تازرا۔
زهِری-رّتیآں دا هار, گل ‘چ سجا لِآ
گُلابی-سںکھ نُوں ولےٹا, سّت سُرواں نے پا لِآ۔
کُفتاں دے وےلے مُّلاں, بھُّل گِآ نِماز نُوں
پِآ-رّکھیآں نُوں لُّٹ گِآ, سُرما کزاکرا۔
مورُو, مِرچاں دے پّت سُّٹو, اگنی دی جیبھ ‘تے
اّت-اّکھیآں نے بھور لِآ, مُںڈا مُشکاجرا۔
جدوں اُّچی بھرلاںو وِّچ, پیڑاں نُوں اُچاردی
اَوهدی جھیکی کُرلاںو, چھےڑے گیت-غزلازرا۔
