پھِر مےرے گُمنام دِن آاے
بهُت هی بدنام دِن آاے
ساتھ دےنا سی کی بھلا لوکاں
کںڈ اپنے هی دے گاے سااے ۔
هاں مےرا هُن خُون تک اُداسا سی
هاں مےرا هُن ماس تک اُداسا سی
چُترفی سوگوار سوچاں سن
جاں ےاراں دا جلیل هاسا سی ۔
سفر سی, رےت سی, خاموشی سی
زلالت, سهِم سی, نموشی سی
خلاا سی, اُفک سی تے سُورج سی
جاں آپنی پَےڑ دی
زںجیر دے بِن کُجھ وی نا سی
کِ جِس نُوں وےکھِآں
مّتھے 'چ پالا اُّگدا سی ۔
زِںدگی سی
کِ غم دا بوجھ لای
تپے هواے اُمر دے
مارُوتھلاں 'چوں لںگھدی سی
تے مَےتھوں گھُّٹ چھاں دا مںگدی سی
پر مےری نزر وِچ
ِاک بول دا وی بِرچھ نا سی ۔
مَےں آپنے کتل 'تے
هُن بهُت روںدا ساں
سراپی چُّپ دے
هُن نال بھَوںدا ساں
تے مُوںه ڈھّک کے
غمگین چاننیآں
وِچھا کے رےت خِآلاں 'چ
گھُوک سَوںدا ساں ۔
مَےں چُّپ دے سفر وِچ ِاه وےکھِآ
کِ چُّپ گااُںدی هَے
چُّپ روںدی هَے, چُّپ کرااُںدی هَے
تے چُّپ نُوں بهُت سوهنی
زبان آاُںدی هَے ۔
مَےں تھل دے رےت توں
چُّپ دی ساں هُن زباں سِکھدا
گواچی چاننی نُوں
رےت دے مَےں خّت لِکھداں ۔
