گُّل کر ِاه سمادان
آيا هاں تےرے گھر تاں کی
آکھر تاں هاں مَےں ِانسان ۔
سارا دِن سُورج نُوں مَےں تکدا رِها
اُه جِوےں مگھدا رِها
مےرے تن دا اںگ اںگ
تپدا رِها, مگھدا رِها ;
اُس سمےں چاهُںدا, تاں آ سکدا ساں مَےں ;
پر نهیں کردا رِها مَےں ِاںتجار ۔
هُن بُجھی سُورج دی لوا,
هُن پسرِآ اںدھکار ;
جگت توں اّکھیآں بچا,
مَےں آ گِآ هاں تےرے دُآر۔
کَون هاں تے کِس لای آيا هاں مَےں ?
کُجھ نا وےکھ, کُجھ ن پُچھ;
بںد کر دے روسنی ;
تے بںد رکھ اپنی جبان
گُّل کر ِاه سمادان۔
جگ دا ٹھُکرايا سهی,
ٹھیک هَے, مےری وپھا دا مُل کِسے پايا نهیں;
پر تےرے گھر
مَےں ڈھُوںڈن وپھا آيا نهیں;
ن مَےں آيا تَےنُوں کهِن درد اپنے دی کتھا ;
مےریآں اّکھیآں دے وِچ سِکوے ن پڑھ,
مےریآں اّکھیآں دے وِچ اّکھیآں ن پا;
سواںگ ناری, ِاس ترھاں هاُکے ن بھر,
تےری همدردی دی مَےنُوں لوڑ نهیں ۔
ِاه مُلںما-ِاسک ويوپاری-ادا
تےری مجبُوری نے ِاه
ِاه تے جر سکدا هاں مَےں;
تُوں جو ٹھُکرااےں مَےنُوں,
اپنے درواجے جے تُوں اّج بھیڑ لاےں,
ِاه وی جر سکدا هاں مَےں,
تےری همدردی مَےں هرگِج ماپھ کر سکدا نهیں,
رهِم کر سکدا نهیں ;
سواںگ ناری, ِاس ترھاں هَوکے ن بھر
مَےں نهیں کوای اںنجان
گُّل کر ِاه سمادان ۔
ِاس ترھاں ن اںگ موڑ,
اےداں سرمااُںدی ن جا,
جِس ترھاں اج پهِلی وےر
تےرے جوبن تے پای مےری نِگاه ;
مَےں بهُت هُسِآر هاں;
مَےں بهُت وےکھے نے نَےن,
مَےں بهُت پرکھی ادا ;
اَےوےں تُوں دھوکھا ن کھا
تے آپنا هاسا ن اُڑا,
رب دی سهُں—
اج مےرا هّسن نُوں جی کردا نهیں ;
نی اںگ وےچن والیاے,
وِکنا مجبُوری تےری تے مےری مجبُوری گُناه ;
جِس ترھاں مجبُور تُوں اےں, اُس ترھاں مجبُور مَےں,
آپنے رّب توں دُور تُوں اےں, اپنے رّب توں دُور مَےں,
جِںدگی دا سواںگ تُوں اےں, جِںدگی دا سواںگ مَےں,
پھےر وی ِانسان تُوں اےں پھےر وی ِانسان مَےں,
نی اںگ وےچن والیاے,
آ وےچ دےایاے اپنے اںگ,
پر وےچیاے ن اپنا مان,
رات دے پردے 'چ هوایاے داگدار,
ِاک دُوجے نُوں ن پر سکیاے سِنجان ۔
گُل کر ِاه سمادان
آيا هاں تےرے گھر تاں کی,
آکھر تاں هاں ِانسان۔
