بالڑی اُمرے
تختی اُتے
کّچی پَےنسِل دے نال
تُساں جو پُورنے پااے
اُمر دے سارے سال
مَےں اُهناں نُوں گُوڑھے کرن دے وِچ بِتااے
تُساں جو مےرے هّتھاں دے وِچ کلا پچھانی
'واه' آکھن تے
مےرے مّتھے دے وِچ بلدے دیوے نُوں ساه مِلِآ
دھیما دھیما ساری اُمر رِها هَے جگدا
مےرے جیون وِچ مےرے سُّکھ-دُّکھ
جاں مےرے راهیآں-همراهیآں دے جھورے
کمیآں-پےشیآں
من-مستک دی تختی اُتے
کّچے پُورنِآں دے واںگ اُکریآں
ِانھاں پُورنِآں نُوں گُوڑھے کردِآں
سادھنا دے وِچ ااُدھ لںگھاای
ِاس وِچ مےرا کُجھ وی ناهیں
سبھ کُجھ تُساں دا
تُساں جو واه دی چھوه لگاای
سدا رهی اُه مےرے اںگ-سںگ
سدا رهی اُه سںگ-سهاای۔
