غُباراں 'چوں کِرن زِںدگی دی-
بنکے نُور وّسِآ سی,
پںجابی-کهِکشاں اںدر;
هُسن دا تُور گھِر آيا۔
چںدے دی رَوشنیں غُربت-
دے شیشے وِچ جدوں لِشکی,
جھناں وِچ زِںدگی رُمکی;
ماسُوماں لای خُدا آيا۔
لهُو-دھاراں دے ساگر وِچ-
جبر نے راگ جد گايا,
الاهی-راگ-سومےں چوں;
پِآراں دا کوی جںمِآں,
جِدھے دِل-تان-جادُو نے,
وِشو دے روم-نّکشاں وِچ;
کوای ساںجھاں دا جِگر پايا۔
'غُلامی' تے 'هکُومت' جِهے
پُرانے مَوت-کوجھاں نُوں,
ِاس وَےدِک-بھُومیآں دی جوت-
دے چانن نے تڑپايا۔
'سِمرتی' دے گِآناں نے,
جو هِںد دی رُوه ستاای سی,
اُهدی ترِپتی لای چھايا;
جھناں دی تاب دا سايا۔
دُنیآں دے پَےگںبراں دی سِکھر-
دا ِاه خُدا آيا,
جِدھے راهاں دی مستی نے
کای سَو سال دے پِچھوں-
لَےنِن تے سٹالِن دی 'جوانی'-
نُوں وی نّشِآيا۔
اُه راهی پریت-مارگ دا,
وِشو-راهاں نُوں گرمايا,
جِدھے سُر-تال-سازاں نے-
سی کُدرت نُوں وی نُورايا۔
اّمر-آشک, دھرت-دِل دا-
سی "تلوںڈی" جِدھا کابا,
اُهدے اُس دِل سروتّم نُوں,
بِگانے نے وی اپنايا۔
