هال کِسنُوں? اسی سُنااُن لگے۔
زخم سینے دے مُسکرااُن لگے۔
اُسنُوں زالم کِها نهیں کِسنے,
جِسنُوں پلکاں تے هاں بِٹھااُن لگے۔
کھُون دِل دا هَے کیتا تاں کِسنے?
وےکھو تلیآں تے اُه سجااُن لگے۔
اَے ! سُبھا تُوں اجے نهیں وِسری,
تےرے سُپنے بڑے نے آاُن لگے ۔
لرز اُّٹھی هوا ’چ جد سرگم,
کُجھ پرِںدے وی گُنگُنااُن لگے۔
تےری اّکھاں 'چ هور هَے کیه پِآ,
بھاگ پھِر وی اسیں ازمااُن لگے۔
بیتے مَوسم نُوں جد بھُلا بَےٹھے,
رںگ مُڑ مُڑ کے ےاد آاُن لّگے۔
