راهے راهے جاںدیاے, نی راهے راهے جاںدیاے
اهِ جوانی, اهِ هُسن
کِرمچی اںگاں دی لِسک
نا گوا, نا گوا
هالی سماں اےں, هالی سماں
راهے راهے جاںدیاے, نی راهے راهے جاںدیاے ۔
مےریآں باهاں دا اهِ تک وےلنا
پیڑ سُّٹی جِس نے آدم دی پھسل
جِس نے رگ رگ چوں لهُو سُٹِآ نِچوڑ
آ تَےنُوں ِاس وےلنے وِچ پیڑ داں
پھوک کر سُّٹاں تےرا رسِآ سباب
کڈھ لواں تےرے وی بُّلاں چوں سراب
راهے راهے جاںدیاے, نی راهے راهے جاںدیاے ۔
مَےتھوں نا سرما نی کُڑیاے مَےتھوں نا سرما
هُسن تاں سدیآں توں وِکدا آ رِها
هر سمےں مِلدے رهے چُںبن اُدھار
مےرے هّٹ لوکاں نے پر وےچے پِآر
وںگ توں سستے سمجھ کے گوریآں
چاننی راتاں دے بھنّ سُّٹے 'کرار
جِںدگی هَے ِاک وپار
مےرے هّٹ کی کُجھ نا وِکِآ
وےکھ اهِ باگی دی بِجلی
اهِ وپھا, اهِ دوستی
هُسن دے پِںڈے تے لاساں
رات دے پردے 'چ سَوںپے ےار دے ےاراں نُوں راج
ِاس جگھا وِسواس وِکِآ
ِاس جگھا وِکِآ کھُدا
ِاس جگھا پالِس دے بھاا
نهُںدراں نے ماس کر سُٹِآ جُدا
وےکھ اَوه مّٹاں دے مّٹ
جِسدے اںدر کَےد هَے
آدم دی مِّجھ, آدم دا کھُون,
کھَےر, اےس دا کی جِکر کرنا
ِاه تاں سستا اے بڑا,
گل کی هوراں دی جد
ساِاراں نے مےرے هّٹ ِالهام آکے وےچِآ
تُوں سُنا تےری هَے کی آکھر سلاه ?
اهِ جوانی, اهِ هُسن
کِرمچی اںگاں دی لِسک
نا گوا, نا گوا
هالی سماں اےں, هالی سماں
راهے راهے جاںدیاے, نی راهے راهے جاںدیاے ۔
