دبا دب چّل مےرے بَےلاں دیاے جوڑیاے نی,
بیجنے نے اسیں هتھِآر ۔
مُڑھکے دا وّتر مَےں مساں هَے سںبھالِآ نی,
پوے نا چَوماسِآں دی مار۔
دّبے پَےریں لںگھ چّل ڈھارِآں دا موڑ,
کھڑکاایں نا تُوں ٹّلیآں دے رَوںن نی ۔
روٹی دی رِهاڑ کر سُّتی اے 'پِآرو ',
جیهدے هَوکے 'جںگُو' پالی نُوں جگَون نی ۔
هنےرِآں دی اَوٹ وِچ رّجے هواے سانھ وےکھ,
کِّداں رهے مّکیآں اُجاڑ ۔
نی جوڑیاے بیجنے نے اسیں هتھِآر ۔
سِںگاں دیآں تِّکھیآں سںگیناں کر لویں تُوں وی,
تھںمھ جان نھےریآں دے وےگ نی ۔
سیریآں دے هَوسلے نُوں اُجڑِآں ٹاںڈِآں دا
پُّتاں جِنّا هُںدا اے درےگ نی ۔
هّتھاں دیآں رےکھاں واںگُوں ےُّگ-پلٹااُو هُںدے,
جّٹاں لای کھےتاں دے سِآڑ ۔
نی جوڑیاے بیجنے نے اسیں هتھِآر ۔
'سُورج' تے 'دھرتی' دی جّپھی وِچ اّگ,
جِنھاں سُنِآں اے بھُکھِآں دا هاڑ نی ۔
'پشُو' اتے 'کِرتی ' دا ِاّکو ِاتِهاس,
جیهنُوں لِکھدا تاں آيا اے 'کراڑ' نی ۔
جیهدے کول وےچ کے مَےں بھَےناں تےری جوڑیاے نے
سکِآ وِآج وی نا تار ۔
نی جوڑیاے بیجنے نے اسیں هتھِآر ۔
ساڈے مّتھِآں 'تے ساڈے وّڈِآں وڈےرِآں نے,
دِّتی اے غریبی جِهڑی پوچ نی ۔
فسلاں دے مّتھے اُّتوں ساڑستی کّلراں دی,
دےنی هَے 'کراهاں' نے کھروچ نی ۔
تاهیاَوں اسیں گھُّٹ کے مںڈاسا سِر بنھِآں اے,
چُّکنا منُّکھتا دا بھار ۔
نی جوڑیاے بیجنے نے اسیں هتھِآر ۔
