جُّگاں توں ِاک وےلنا چلدا هَے
پیڑی جا رِها رُّتاں دی مهِک
تُهاڈی سُهج-شاستر کَون پڑھے
کُرلاهٹاں, چیساں دی اےس دلدل وِچ
اُه کِس هّد تک ڈھُوںڈنگے
سلونے تال شبداں 'چوں
لهُو آپنے دے وِچ هی نِچُڑدا هووے
جِنھاں دی هوںد دا پّلا…
اُکھےڑن واستے ِاه امل کتلاں دا
وکت دے وےلنے 'چ دِّتی هَے جِنھاں نے باںه
اُه تُهاڈی کلا-بِرتی نُوں هی بّس
پرچااُن نهیں آاے
نا هی اُنھاں دے لهُو دی سڑاںد 'چوں
تُساں نُوں کوای سُهج لّبھنا هَے…
تُسیں چاهُںدے هو
اسیں مهِکدار شَےلی 'چ لِکھیاے
پھُلاں دے گیت
سُّکے سلواھڑ 'چوں لّبھدے هو
بهار دی رُوه-
کِنّی گلت تھاں تے آ گاے هو تُسیں
ِاه سلواھڑ تاں اّج جاں بھلک سڑ جانا هَے
نال هی بھسم هو جانی
اُجاڑ دی مارُو-دهِشت
تے دھرتی دی باںجھ-پرت…
پھےر اےتھے هونی واںگ اُّگنگے مهِکاں دے باغ
هاں, اُنھاں توں مںگ لَےنی
رُوپ دی مِٹھاس
تُساں اُس رُّت نُوں پا لَےنا کوای وی سوال
جے تد تّک تُهاڈی جیبھ
پّتھرا نا گای هووے…
