هاها هَے هزُور اَو دُور جانے, تےرے وِچ هی ٹھاکر وس رِها۔
جَےسی واشنا پھُّل دے وِّچ هَے جی, نشا وِّچ اپھیم دے رچ رِها۔
مالا منکِآں وِّچ جِاُں رهے دھاگا, جل-تھل بھرپُور گھّٹ-گھّٹ رِها۔
بںدا پُورِآں گُراں دے مِلن باجھو, اَےوےں هنےر-اگِآن وِّچ پھس رِها۔
مِرگ-واشنا نام دے وِّچ هَے جی, ڈّردا جانکے جھاڑیاےں نس رِها۔
دّس اَون کی کِسے نُوں وّس کرنا, جیهدا آپنا آپ نا وّس رِها۔
اںدر آپدے وِچوں ن وست لّبھے, اںدر کِسے دا کھوج نا دّس رِها۔
تےرے وِّچ هَے وست جواهر موتی, تَےنُوں وےد پُران وی دّس رِها۔
دِل هَے درِآاُ سمُںد ساگر, پھُرنے نال اے ماردا لّپھ رِها۔
جو برمںهڈ اُتے سوای پِںڈ اںدر, اتے وِّچ هزار تے لّکھ پِآ۔
سےوا کر اگِآن دا کھولھ جںدا, کُںجی گِآن هَے گُرُو دے هّتھ رِها۔
بِںد پِتا دی مااُں دے شِکم آای, جِتھوں پُّت اےه پںج تّت پِآ۔
هّڈ-ماس تے پِںجر ناڑیآں دا, پںکھی رُوه سریر مےں وّس رِها ۔
کِسے روج سریر 'چوں اُڈ جاسی, جِهڑا روںودا بولدا هّس رِها۔
جِّچر وِّچ هَے اےس دے تےل بتی, تِّچر جانیاےں دیوڑا مّچ رِها۔
پںج تّت هَے بلد سریر گڈی, من مار پرانیآں هّک رِها۔
اُپجدا بِنسدا جُون اںدر, بںدا آںودا جاںودا تھّک رِها۔
بھجن-بںدگی سےوا نا کیتی آای, تھاںای هورنیں ماردا جھّکھ رِها۔
کِتوں گُرُو نا وَےد هکیم مِلِآ, پھوڑا جُون دا جِسم تے دھّکھ رِها۔
هّتھ پکڑکے کِسے وکار کُهاڑا, مُورکھ دھرم دے بِردھ کّٹ رِها۔
مانس-جنم اُتم پُنّاں نال پايا, اَےسا لال رلاںودا پّکھ رِها۔
پاایاے چُوریآں هٹے ن کرںگ کھانوں, کُّتے واںگ ن ِاهدا جھّس گِآ۔
مانس هںس سی موتیآں کھان والا, کاگی رّل کے وِشٹا چّکھ رِها۔
مِلے جوت مےں جوت باهر هوآ, اَوهدا آونا-جاونا بّس رِها۔
سوای پّک گِآ جِهڑے مُکت هوےا, جرم مرے سے چکنےں کّچ رِها۔
دےوا سِںگھ جو هوونا هوِا رِها, نهیں اےس ِانسان دے وّس رِها۔
