هَے گاتھا پُستکاں وِّچ هور آجادی دِهاڑے دی۔
مےرے باپُو دی وّکھری آپبیتی هَے اُجاڑے دی۔
جاں مےرا درد روکو جاں جڑھوں پُٹوا ديو مَےنُوں,
مَےں دُکھدی داڑھ هاں ِاس لوکتںتر دے جباڑے دی۔
ِاه کَےسی کھےڈ, جِس دی بھاونا کےول چھلاوا هَے,
اتے وِچکار هَے ڈھےری جمیراں دے کباڑے دی۔
اُه پھّٹیآں-بستِآں والے پرِںدے پرت آاُںدے نے,
هَے چھِڑدی بات جد وی پِآر دے جےبی-پهاڑے دی۔
هَے سبھ دا آپنا آکاس سبھ دی آپنی دھرتی,
کِسے نُو مےل دی چِںتا کِسے نُوں رےل بھاڑے دی۔
اسیں چِںتا رهے کردے سریراں دی, جگیراں دی,
چھِڑےگی بات اگلے پار هُن رُوهاں دے پاڑے دی۔
تُوں نگمے جِںدگی دے گا, گجل دے تان چھےڑی جاه,
کریں چِںتا کدے 'آدےس'نا 'اںکُس' دے ساڑے دی۔
