هَے جِںدگی ’چ آيا کوای بهار ورگا
کھِڑِآ غُلاب لّگے اُه مےرے ےار ورگا۔
هويا چمن هَے سبجا هر ساکھ مُسکرااے
لگدا هَے آيا کوای مےرے هی پِآر ورگا۔
بھَورا هَے هر کلی تے سرسار گُلسِتاں هَے
مُرلی وجاوے کوای سںگیتکار ورگا۔
سجری سوےر ورگا پھّگن دا هَے مهینا
اُجلا جِها اُه رَوسن دِن اَےتوار ورگا۔
سُرکھاب پںچھی جد توں باگاں نُوں چھڈ گِآ هَے
گُںچا هرےک لّگے تِّکھی کٹار ورگا۔
کوای هوا دا بُّلھا جاں تَےنُوں چھُوه کے آوے
جاپے کِ آ گِآ هَے مَوسم کھُمار ورگا۔
باگاں ’چ پتجھڑی هَے تےرے بغَےر ےارا
آ جا کِ پھِر توں آاے مَوسم بهار ورگا۔
سمِآں دا اُه سی هانی بوهڑ جِها سی بابا
‘اُّپل’, هَے سُّکِآ کِاُں, بُوٹا چنار ورگا!
