کر دِّتا هَے جِاُنا مُسکِل۔
اےس جُداای توں کی هاسِل۔
دِل اُه سمُںدر هَے کِ جِسدی,
نا کوای تھاهُ نا کوای ساهِل۔
سِرپھ بھُلےکھے هن ِاه سپھر دے,
کِهڑا رستا کِهڑی مںجِل۔
کی سمجھےگا ِاس دُنیآں نُوں,
ِاه بےچارا ِاه مےرا دِل۔
مےری سار ‘سسی’ کی جانے,
اُه تاں کھُد توں وی هَے گاپھِل۔
