مجنُوں تھلاں 'چوں لَےلا نُوں واج ماری,
آجا سُهنیاے کّلے نُوں ڈر لگدا۔
متاں ڈُب نا جااے نیں دِل مےرا,
نَےن تَےںڈڑے لهِر دا سر لگدا۔
سجدے سنے کھُسامدا کری جاایاے,
دپھتر هاکم دا ےار دا در لگدا۔
بھاوےں سکل رکیب دی بڑی سُهنی,
پر اُه اکل دے پّکھوں تاں کھر لگدا ۔
