دوزخ ِاشک آپنا
آتِش مےرے خمیر دی
ساڑے لهُو وجُود دا
جِگرا کرے سُآه
بھّٹھ جیوڑا سےکدا
ساوے پّتر اُمید دے
آساں دے پھُّل دھُخدے
تّتڑے بلدے ساه
لںمی ڈیک وِسال دی
واادے روز میساک دے
اّکھيوں نُور پگھار کے
نیر گاے ورسا
مُٹھ هّڈیآں دی خاک سی
لَے گای نال هوا
لوکا کی رونا مَوت دا
مرنا تے هّک دا راه
