تےرے گم وِچ وی هںجھُو ڈُّلھ ن سکے,
اسیں اپنی کھُدی نُوں بھُّل ن سکے۔
لاس ِابرت لای گای ٹںگی,
مر کے مِّٹی دے وِچ وی رُّل ن سکے ۔
اُهنُوں دااوا هَے چنّ بُجھا داںگا,
چِنگ مےری نُوں کر جو گُّل ن سکے ۔
تُوں تاں پَےراں چوں چُگ لاے چھالے,
رستے سانُوں تھلاں دے بھُّل ن سکے ۔
تےرا ساهِل امیر هَے تاں سهی,
مےری بےڑی دا تار مُل ن سکے ۔
داگ پاپاں دے دھو گای رهِمت,
مِهر تےری دے داگ دھُل ن سکے۔
