هںجھُو پّلے پا کے لوکاں هاسے گهِنے رّکھے ۔
لّبھا کی اُس پانی کول پتاسے گهِنے رّکھے ۔
پُورا نهیں پر هو سکدا ِاه شُرُو رات دا خاب,
هِرس تما نے بںدے چارے پاسے گهِنے رّکھے ۔
مَوسم بدلن تے وی لّبھی کھاراں دی جاگیر,
پھُّل اُمیداں والے سی بےآسے گهِنے رّکھے ۔
جیهنُوں مےرے پِآر مُهّبت دا نهیں کوای ےکین,
مےرے ساه وی اَوسے بےوِسواسے گهِنے رّکھے ۔
پھُّل وِچارا رهِ جانا تے تُوں نهیں رهِنا پریاے,
تَےنُوں کی کوای اُّدھل جانیاے 'واسے' گهِنے رّکھے ۔
دھی نِمانی نُوں نا لّبھا تاں وی سُرخ دُپّٹا,
ماپِآں نے سبھ گھر دے تولے ماسے گهِنے رّکھے ۔
چُّلھے نُوں تاا دےن لای 'سُلتان' اے گّل کُچّجی,
بںدا آپنی راوی, سِںدھ, بِآسے گهِنے رّکھے ۔
