هر کِسے دا زِںدگی نُوں جین دا ِاک ڈھںگ هَے
ِاک وجاوے بین تے ِاک ماردا بس ڈںگ هَے
آ سکے تاں آ کدے تُوں ِاه گِراں هَے ِاشک دا
هَے بڑی بھیڑی گلی تے موڑ واهوا تںگ هَے
بُوریآں جے چاریآں تاں چُوریآں وی کھادھیآں
پھِر کی هويا چاک تاایں کھا گِآ جے جھںگ هَے
بےوفا مَےں وی سهی پر پِآر تَےنُوں وی نهیں
توڑ کے وےکھی تلی ’تے کّچ دی مَےں وںگ هَے
رهِم—دِل ےاراں نے دِل ’تے وار کرکے آکھِآ
‘مںگ لَے دِل کھولھ کے جِهڑی وی تےری مںگ هَے’
جے شِکاری مار دےوے تاں نهیں کوای گِلا
رںج هَے کِ پِںجرے دا آسمانی رںگ هَے
