هر پل اےتھے هُںدا رهِںدا جںگل دا اهِساس جِها
آکھن نُوں تاں شهِری هاں پر کّٹدا ها بنواس جِها
هُن کِس توں کریاے آس جِهی ِاک ’تے وی وِشواس نهیں
هر بںدا هُن زهِری هَے تے هر گھر ناگ—نِواس جِها
ےاری وِچ وی رّکھدے نے هُن ےار هِساب—کِتاب بڑا
پِآر دے وِچ وی الجبرے دا کردے نے ابھِآس جِها
هُسن تےرے دے پر نِکلن ’تے خُش هاں پر ِاه ڈر وی هَے
‘نال پراں دے جُڑِآ رهِںدا هر وےلے پرواس جِها’
تےرے مُّکھ توں مِلِآ مَےنُوں سِرناواں هَے چانن دا
زُلف تےری ’چوں پڑِھآ هَے مَےں راتاں دا ِاتِهاس جِها
مِرزے واںگ بھجا کے تَےنُوں لَے جاواں تے مر جاواں
مُںدراں پا کے بھسم رما کے لَےنا کی سنِّآس جِها
چار چُپھےرے تےری مےری پرےم کهانی پھَےل گای
آم جِهے لوکاں نُوں مِلِآ ِاه مُّدا هَے خاس جِها
دُرگھٹناواں, هاُکے, هںجھُو, هاواں چار دِشاواں نے
کِس پاسے هُن جا کے دایاے خُد نُوں ِاک دھرواس جِها
ےاد کِسے رںگین جِهی وِچ مَےں هاں پُورا لین اجے
چُّک لَے هالے بوتل ساکی, چُّک لَے مےز—گِلاس جِها
