هر رِشتے وِّچ متلب دی بات هُںدی اے,
هر رَوشنی پِّچھے هنےری رات هُںدی اے۔
اَےوےں تھوڑھا کردا کوای چںگے مںدے کرم,
هر کںم پِّچھے کِسے دی اَوکات هُںدی اے۔
اُه آپھت نُوں سِرف مجاک سمجھدے نے,
جِنّھاں نے سِر تے رّکھی مَوت-سَوگات هُںدی اے۔
کَون کهِںدا جِںدگی بهاراں دا مَوسم هَے,
دوستو جِںدگی تاں گماں دی برات هُںدی اے۔
ڈرو نا دوستو بھِآنک گرمی دے کهِر توں,
کدے نا کدے تاں جرُور برسات هُںدی اے۔
سِّدھُو' هُن هور کی لِکھاں ِاس گزل وِّچ,
لِکھدا هر کوای اَوناں جِنّی اَوکات هُںدی اے۔
