هرا رںگ پھّبے تَےنُوں, دّس کِّتھو لّبھے تَےنُوں۔
دےکھ دےکھ رّجاں نا مَےں, دِںدا سُّکھ سّبھے مَےنُوں۔
دِلی تمنّا مےری, دُّکھ نا کوای لّگے تَےنُوں
پَونا نال کلول کرے, هّسدا تُوں لّگے مَےنُوں۔
پّتے تنا پھُّل پھل, سبھ تَےنُوں سوبھداں اے۔
دےکھ تےرے رںگ اےهو, مان مَےنُوں هووداں اے۔
آری جد پھےرے کوای, دِل مےرا رووداں اے۔
وّڈھ ٹُّک هشر دےکھ, هںجھُو مےرا چووداں اے۔
دِل چوں اُمںگ اُّٹھے, رُّکھ بن کھڑھا کدے۔
جو دُّکھ سهِںدا اے آپنے تے سها کدے۔
تےرے واگُوں چھاواں کراں, جھّکھڑاں چ بها کدے۔
بول تےرے دُّکھاں والے لوکاں نُوں کهاں کدے۔
هر مَوسم آپنے تے, سهِ کے وی هّسدا تُوں۔
دِل والی گّل کدے, بول کے نی دّسدا تُوں۔
شاتی دا پُںج لّگے کِتے نهیاَو نّسدا تُوں۔
کرے ستِکار 'سُّکھا' دِل وِّچ وسدا تُوں۔
