گّل تاں نِّکی جِهی سی
هلکے جِهے پےٹ درد توں شُرُو هوای
کاهلی کاهلی ’چ گریب آدمی
بّچے نُوں چُّک کے لَے گِآ هسپتال
ڈاکٹر اُس دُآلے هواے
جِوےں بھُّکھے بھےےڑیاے شِکار دُآلے
اُهناں لای بّچا
مساں مساں نویں پھسی اسامی کوای
داخل کر کے
مهِںگیآں دواایآں دی سلِّپ
هّتھ پھڑاای
هسپتال دے اںدروں هی
دواایآں کھریدن دی
هداِات نال ٹںگ کے
گُلُوکوس دیآں بوتلاں
مهِںگے ٹیکے
بّچے دے سریر ’چ جان لّگے
تاکتور دواایآں نے اسر کیتا
ِاّک اںگ نُوں ٹھیک کردے
سریر دے هوراں اںگاں تّک پهُںچِآ اسر
پھےپھڑِآں ’چ هوای ِانپھَےکشن
گُردے پھےلھ
لِکھے ٹَےسٹ مهِںگے هور مهِںگے
وِگڑی هالت
هور وِگڑی
رهِںدی کسر
وَےںٹیلےٹر نے پُوری کر دِّتی
هوا دا بھُکانا مُردا جِسم وِّچ
نکلی ساه بھرن لّگِآ
هور چار دِن
ڈاکٹراں نے پھےر دِّتا ناںه ’چ سِر
لّکھاں ’چ بنِآ هسپتال دا بِل
گریب پِاُ نے لاش لَےن لای
وِآز تے کرزا لَے کے
چُکايا هسپتال دا بِّل
تے لّکھاں دا کرزاای هو کے
بّچے دا مُردا جِسم
لَے آيا گھر
گّل تاں
تھوڑے جِهے پےٹ درد توں
شُرُو هوای سی۔
