هواواں باریآں کھڑکااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
تے ےاداں اُهدیآں کُرلااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
ڈِگے مهِںدی تے هںجھُو راز دّس دِّتے سی سکھیآں نُوں,
خُشی دے گیت پھِر وی گااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
اُه پهِلے واںگ راتیں واادا بھُّل کے گھُوک سُّتا سی,
اُڈیکاں جیهدیآں تڑپااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
اَےوےں ِاک آس پاروں مَےں وی تے بُوها نا بںد کیتا,
اُه اّکھاں باری وِچ شرمااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
مےری ریجھاں دی دھرتی تے ِاه خورے کِاُں نهیں ورھِآ,
گھٹاواں اُںج تے 'آتِف'بھااُںدیآں رهیآں فجر تاایں ۔
