رات نُوں نا نیںد آوے, کّڈھ کوای هیلا وے۔
جِّتھوں هیر تَےنُوں ےاد آوے, چھّڈ دے اُه ٹِّلا وے۔
کنّی نا پڑھوا بَےٹھی, پاای جوگی مُںدراں وے۔
لوکاں لای فکیر آکھے, هیر لای سّت سمُںدراں وے۔
راںجھا کاهدا جوگی هويا, هّتھیں کاسا پھڑھ کے وے۔
رّب نُوں بھُّل بَےٹھا, هیر نامے کرکے وے۔
ڈولی چڑھدِآں هیر وے, راںجھے نُوں ےاد کرے۔
تےرے نامے رُوه کیتی, نِکاه مےرے پڑھ دے وے۔
پّتجھڑ دے پّتِآں دے, واںگ جھڑ چّلِآ مَےں۔
ِاشکے دے روگ بھَےڑے, سُولی چڑھ چّلِآ مَےں۔
هیر وی بهُت روای, تےرے لای راںجھِآ وے۔
راتاں نُوں نا مَےں سوای, ِاشکے توں واںجھِآ وے۔
رّب نے ِاه کی کیتا, دُور هںساں دا جوڑا هويا۔
پتا نهیں اُه هّسِآ کے, لُّک-لُّک اُه وی رويا۔
تےرے لای موه چّلی, تےری ِاه هیر دھیدو۔
دھیدو راںجھا آکھے کوای, مےرے لای پیر دھیدو۔
مهِںدی والے هّتھ مےرے, هںجھُو ڈِّگی جان وے۔
کِّتھے تُوں راںجھِآ وے, تےری هی هیر جان وے۔
راںجھا وی تاں تےرا هیرے, مر ِاکّٹھے هوواںگے۔
شَےری دی کلم لای, کِّسا بن روواںگے۔
