هیرِآں آپ تراشنا سِّکھ,
جے سِر دے تاج سجااُنے تَےں۔
وَےری گھڑن لّگا بےدردی,
بںب مار پاڑ وی سکدا۔
لاای جںگ سی رُّخاں لای,
پانی شیتل ساںبھن لای۔
چِّٹے بّدل رّکھن لای,
اںبر نیلے تّکن لای۔
اّگ نال کھےڈ کے پاپی,
انوکھیآں مستیآں کردے۔
کبزے دے چّکر وِّچ,
تباه بستیآں کردے۔
جںگ کّلھے دی نهیں هُںدی,
جںگ دے کای تریکے نے۔
کُّکھاں, رُّخاں تے پانیآں,
دھرت, اںبر, بچااُن لای,
ساڈے شاںت سلیکے نے۔
ساڈے آپ دےگاں وِّچ اُبلدے,
تّتیآں تویآں ’تے بهِںدے۔
پوِّتر کَوم نُوں ساجن لای,
پُّت وار گّل کهِںدے۔
دبکا مار کے روکنا پَےنا,
جو بںب بنااُںدے نے۔
ِاه انپڑھ لوکیں دھرت 'تے,
وِگِآنی کِںنج کهااُںدے نے?
جھّٹپّٹ تباه کردے,
جو ِانساناں دے کافلے۔
ِاه نِردای ساڈے لای,
ڈاکٹر بنااُںدے نے?
سرب بَےٹھی هَے سِسکدی,
ِاس دھرت پِآری ’تے۔
اُسدی کاِانات نُوں بخش ديو
