دّس نی کلمےں مےریاے پِچھلے جُگ دی بات
کِںج مِلی ِاس جگ نُوں ِاک ِالاهی دات
سُنِاَےں کُل هِمالیآ اُس دِن اُّٹھِآ نّچ
جِس دم هےٹھاں لّتھِآ آدِ جُگادی سّچ
سُنِاَےں سپت سرِںگ تے هويا جد پرکاس
دھرتی تاایں ٹےکِآ مّتھا کھُد آکاس
هِمگریآں تے اُّٹھِآ کوای نِرالا نُور
سارا پربت هو گِآ جلوا-اے-کوهتُور
نیلی بھاه سی ماردی برپھاں دی لِسکار
کُدرت راس رچاںودی بن کے کرِسن مُرار
هےمکُںٹ دی برپھ `چوں جوت هوای پرچںڈ
کیتی جِس دی آرتی سارے هی برهِمںڈ
بَےٹھا مهاں تپّسوی هو کے اچھُو اچھےد
بِرتی پُرکھ اکال دے چرناں وِچ ابھےد
مهاں نُور دے نُور دا نُوری ِاک آکار
سُگم سُےںبھو رُوپ هَے تےجوںت دیدار
جِس دی لگن اڈِّگ هَے جِس دا سبر اڈول
جِس دا هر ِاک هَوسلا پربت جِها اتول
اج دوَے توں هو گِآ ِاکو رُوپ سرُوپ
چانن دا هڑھ آ گِآ بھر گاے اںدھلے کُوپ
کل ول وهِںدی روسنی دَوڑی دھرتی وّل
چُںم رهی آکاس نُوں اُس دی هر ِاک چھّل
گںگا وِچ وی جا مِلی بن کے گںگ ترںگ
جمنا نال وی ٹُر پای کر کرکے ست سںگ
سرسوتی دی جوتِکا جا پهُںچی پرےاگ
مانوتا دی ماںگ دا گااُںدی پھِرے سُهاگ
کر کر تیرتھ ےاترا ناوےں گُرُو هجُور
رهِںدے اّٹھے پهِر سی بانی وِچ مکھمُور
تےگ بهادر ساهِب نُوں هويا ِاک ِالهام
پینا پاُو سهادتی ِاک دِن ارسی جام
دھرم دھُرِںدر هر گھڑی اےهیاَو سوچ دُڑَون
کرُو دھرم دی رّکھِآ ساڈے پِچھوں کَون
کِس نے جِںدا رکھنی دےس دھرم دی سان
مُردا کَوم 'چ پاونی کِس نے مُڑ کے جان
ستِگُر کردے بےنتی سُن مےرے سِرجنهار
بکھسو دسویں جوت نُوں کھولھو دسم دوار
ارج سُنیں داتار نے تُّٹھے پُرکھ اکال
مهاں تےج نے تےج نُوں لايا چھاتی نال
بولے سِرجنهار سی اُّٹھ مےرے لال اٹّل
مُسکل پرچا وکت دا تُوںهیاَوں کرنا هّل
مَےں آپنا سُوت اّج توں تَےنُوں دِآں نِواج
اُّٹھ مےرے پُّتر لاڈلے رّکھ دھرم دی لاج
پںتھ مےرا ِاک ساج دے کھالس تے بلبیر
ٹوریں مےری جگ تے اسلی تُوں تسویر
اگوں سِرجنهار نُوں کِها ِالاهی نُور
چرناں 'چوں داتار جی مَےنُوں کرو نا دُور
تُّچھ جِها مَےں بھگت هاں اجے نِمانا بال
ساِاد سّکاں توڑ نا موه ممتا دے جال
بولے تد داتار سی سُن مےرے سُت گوبِںد
سبھ کُجھ هّتھیں وار کے بنناں تُوں بکھسِںد
اُٹھ مےرے بیر بهادرا مےری پھتهِ گجا
جھںڈا ِاک اَواںکار دا دُنیآں وِچ جھُلا
هّتھ جوڑ گوبِںد نے ِاںج چلاای بات
“مےرا مُجھ مےں کُچھ نهیں سبھ کُچھ تےری دات"
مّنو مےری بےنتی ارج کراں سِر نِآاے
“پںتھ چلے تب جگت مَےں جب تُم هوهُ سهااے"
دے کے کںڈ تے تھاپڑا هّتھیں پُرکھ اکال
دھرتی اُتے ٹورِآ آپنا گوبِںد لال
دّس نی کلمےں مےریاے اَوس سمےں دا هال
جِس دم آاے جگ تے دُنیآں دے پرِتپال
اَوس وکت دے دس دے سارے اّتِآچار
دےا دھرم تے هو رهے کِّداں دے سن وار
ِاه وی کلمےں دس دے سّچے سِرجنهار
کِّداں لايا آپنا سّچ کھںڈ وِچ دربار
کِّداں کیتی دھرت نے آپنی کُوک پُکار
کِّداں سُن کے بےنتی بهُڑے بهُڑن هار
کِّداں بدلی رّب نے جُلماں والی رُّت
سّچ کھںڈ وِچوں ٹورِآ کِّداں آپنا پُّت
سُن وے کویآ تُلسیآ کردی کلم بِکھان
اَوس وکت دے هال نُوں اےداں کراں بِآن
