جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے ۔
هِںمت آای سُرّات آای ۔
ِاّجت آای, کِسمت آای !
مان ِاّجت دی دَولت آای۔
آِااُں چلکے, کُدرت آای ۔
تُوں آِااُں تے سبھ کُجھ آيا ۔
آای, پھته تے نُسرت آای ۔
کاںبا چھِڑِآ کاِارتا نُوں
بُجدِل دے وِچ گَےرت آای۔
هار رهی نا نےڑے تےڑے ۔
جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے ۔
جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے ۔
‘سّبھے ساںجھیوال سداِان,
کوای ن دِّسے باهرا جیاَو ۔'
سبد گُرُو دا ِاه درسا کے,
جاتاں دے سبھ پھرک مِٹا کے,
ساںجھی کیتی دےگ کِسے نے ۔
کرِپا دی کرِپان بناای,
ڈھال بناای, تےگ کِسے نے ۔
نارا لايا ‘جاگو ! جاگو !
نُّکرے لااُ سارے بھاگو !
وںڈ چھکو تے مِل کے کھااُ,
سّبھے ساںجھیوال سدااُ ۔
وّٹاں بنّے سارے ڈھااُ ۔
اُوچ نیچ دے بھےد مِٹااُ ۔
مايا مّتے لوے نا لااُ ۔
مِلورتن نُوں هیر بنااُ ۔
دُور هواے دُوای دے کھےڑے ۔
جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے
جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے ۔
جگ دی ماتا رُلدی هَےسی
جُّتی دے تُل تُلدی هَےسی,
ِاک کَوڈی دے مُّل دی هَےسی,
نرگس اےداں رُلدی هَےسی ۔
تُوں ِاس دا ستِکار بنايا ۔
پھرسوں چُک کے ارس چڑھايا ۔
هور کرِسما ِاک تُوں کیتا ۔
پںجاں دا پرتاوا لیتا ۔
سپھل هواے جد پرتاوے وِچ
پںجاں نُوں پردھان بنايا۔
پںجاں پاسوں اںمرِت چھک کے,
پںجاں نُوں بھگوان بنايا ۔
مںدِآں دے وِچ رهِ کے پھِر وی
بںدِآں نُوں ِاک جان بنايا
رّب دے بںدے تُوں هی آ کے,
بںدے نُوں ِانسان بنايا ۔
مُّکے سارے جھگڑے جھےڑے۔
جد تُوں آيا ساڈے وےهڑے ۔
