هِلدا بُّت مَےں دےکھدا, پھےر جھناں دے تیر,
کںدھی کںدھی آںودا, چولا سبج پھکیر۔
داڑھی پیر سپھَےد جِاُں, لّکھ رهِم دی تار۔
کوٹاں بھےد لپےٹ لاے, سمِآں دی دستار۔
جیںدے مستک هیر دا, ِاّکو ِاک ایمان,
جَےںدے آںگن تُردیآں, پااُن هدیساں سام۔
جَےںدیآں اّکھیآں دےںدیآں, سَے سِںدھاں دی سار,
جِسنے جوبن بھےڑِآ, وّڈ ملکاں دے بار۔
چاڑھی جِسنے جِںد 'تے, سبر-هُسن دی سان,
واهے پتن جھناں توں, ول کِآمت وان۔
گھےرے راه جِس مَوت دے, پا جوبن دی دھُوه,
ڈھول وجا کے هسر دا, دےس پںجاب دی جُوه۔
مهِرم مُّڈھ کدیم دا, دِسے جھناں دے تیر,
کںدھی کںدھی آںودا, چولا سبج پھکیر۔
