ِاه دُنیآں مُّکدی مُّک جاںدی اے,
مےری ماں بولی دی لِّپی ناں مُکے کدے ۔
اُه پّتھر اُّتے وی لِّکھ جاںدے نے,
جو سدھارن دِکھدے سی بڑے ۔
ِاتهاس گُآه اُهناں مهاناں دا,
جو هِںمت رّکھ لِّکھدے سی کدے ۔
هون جے بُلںد هَوسلے, 'اَو بںدِآ',
تےرا مُکّدر مُکے نا کدے ۔
ڈِّگ ڈِّگ کے اُّٹھن والیآں دی کدے هار نهیں هُںدی,
مِهنت کیتی هوای کدے بےکار نهیں هُںدی ۔
اُه شرےآم داوے کر جاںدے نے جِّت دے,
جِنھاں دے هار نال پںگے پَےںدے نے نِّت دے ۔
پِّچھے رُکدے نهیں, کِسے اّگے جھُکدے نهیں,
اَےنیں چھےتی مُکدے نهیں, اَےوے لُّکدے نهیں ۔
هر وےلے اںدروں-اںدری ٹُّٹدے نے اُه,
ِاّک دِن شُهرت لُّٹدے نے اُه ۔
رّب جِّتھے رّکھے اُّتھے رهِنا پَےںدا اے,
جّگ دیآں دِّتیآں پھّٹاں دا مُّل سهِنا پَےںدا اے ۔
جِںدگی هر وےلے ِامتِهان لَےںدی اے,
تاهیںاُں دُنیآ جِّت هار کهِںدی اے ۔
سونے نُوں بنن لای وی پِگھلنا پَےںدا هَے,
پهِلاں بںدے نُوں سبر دا گھُّٹ نِگلنا پَےںدا هَے ۔
