هِرکھاں ِاںجھ دی دھُوڑ اُڈاای ساهواں وِّچ۔
چانن ورگے لوکی رُل گاے راهواں وِّچ۔
هِرس دی نھےری, لوڑاں نُوں راه دّسن لای,
واورولے گھُّٹ لِآای باهواں وِّچ۔
کُتبی تارا لّبھدی لّبھدی تھّک گای آں,
کِرچی کِرچی هوای رات نِگاهواں وِّچ۔
کِسے دے هّتھ نا آيا بِّکر بھاںڈے دا,
وےلا ڈُّبدا تُردا رِها چنھاواں وِّچ۔
بدوبدی مَےں هّتھ جا لايا اںبر نُوں,
جّگ توں اُّچی هو گای پِآر پناهواں وِّچ۔
چار چُفےرے هُّسڑ پَےر پسارے نے,
ساهواں نُوں مَےں دھّکِآ تّتیآں واهواں وِّچ۔
مَےں وی اُهدا پّلا پھڑِآ ِاسے لای,
اُهدی دروےسی دا چرچا شاهواں وِّچ۔
باکی رِستِآں ناتِآں دی کی گّل کرنی,
سُغرا نِّگھ رهی نا دھیآں ماواں وِّچ۔
