هوِا مُرید اجُردا آجز آن پِآ در پیراں دے
جلدی اگن نِوارن ستِگُر سیتل ساںتِ پُسیراں دے
پاتشاه پرمےسر بنِآں ستِگُر نال وزیراں دے
ستِگُر باجھوں پھِراں بھرمدا بنِآں واںگ فکیراں دے
در در وات ن پُچھدا کوای پھِردا واںگ فکیراں دے
اسیں گُناهی اَوگنهارے گُر سِر تاج امیراں دے
ست سںتوکھ چڑھاکے پھَوجاں دُور کرن بل بیراں دے
کام کرودھ نُوں رےت رلاون مار نِشانے تیراں دے
نام بِهُونے ستِگُر باجھوں کهے گُمان سریراں دے
تارامیرا ساگ بیج کے سواد بھالدا کھیراں دے
جیاُ لوچدا اںب کھان نُوں بُوٹے بیج کریراں دے
اّک بیج کے مںگے مُورکھ گُّچھے لال هجیراں دے
بھسم نسیب بھاگ وِچ کوِالے چاهے سواد پنیراں دے
ارِںڈ بیج کے مےوے مںگدا کابل تے کشمیراں دے
ایشر داسا دےکھ تماشا وهِن اپُٹھے نیراں دے
