هويا آکھِر اَوهی جِسنُوں
مَےں مُّدت توں ٹال رِها ساں ۔
پرتے اپنے دستک دے کے
جد مَےں کھُد نُوں بھال رِها ساں ۔
تُرنوں پهِلاں هی سبھ رستے
ساگر وّل نُوں دَوڑ گاے سن
من اںدر هی پَےراں تھّلے
مَےں هالے اّگ بال رِها ساں ۔
جو هَولا سی لاه کے سُّٹِآ
رّکھ لای رےت نِتارن لای,
جِںدگی دے درپن دا پانی
کھِجھ کے جدوں هںگھال رِها ساں ۔
بیتے پل دا هر هَوںکا هی
انسُنِآ کر بَےٹھا مَےں ,
ِاّک ساںچے ‘چوں چُّک کے کھُد نُوں
جد دُوجے وِّچ ڈھال رِها ساں ۔
مَےں هاجر ساں جِںدگی کولے
پھِر وی سبھ کُّجھ لّگِآ جيوں
سپھر تسّور کرکے هی مَےں
اپنا آپ اُدھال رِها ساں ۔
