هولے دے دِن بّجھدا مےلے دے وِچ رںگ,
سُّکھا پی کے کھےڈدے گتکا جدوں نِهںگ
کملے جهے پھکیر نے سبھ نُوں کیتا دںگ,
بھرے بجار 'چ کهِ گِآ سّچی گّل نِسںگ۔
مُںڈے دے دِل وِچ تاں رّتی بھر نهیں تےه
بھنّ کے دےکھی کُڑی نے سگناں والی وںگ۔
پهِنن تّکن والِآں دی جد بدلی نیت,
کّجن دی تھاں وستراں سگوں اُگھاڑے اںگ۔
پّچھم دی تهِجیب دا کھُلھِآ کِّداں پاج,
نںگی لےٹی سڑک تے هِّپن پی کے بھںگ۔
بین دی لَے نُوں سُندِآں جد لهِرايا ناگ,
سمجھ لِآ مَےں اےسدا بّجھ گِآ هَے ڈںگ۔
بیتی رُّت بسںت دی چےتے ِاکو گّل,
پےچا لايا اےس نے لُّٹی اَوس پتںگ۔
جے نهیں آاے کول تے هو نا دِلا اُداس,
کھَےریں مِهری هون اُه سُّکھ اُهناں دی مںگ۔
